คุณสมบัติของพลาสติกทั่วไป

คุณสมบัติทางกายภาพของพลาสติก

ความถ่วงจำเพาะ (ความหนาแน่น)

ความถ่วงจำเพาะของพลาสติกคืออัตราส่วนของน้ำหนักของชิ้นงานทดสอบต่อน้ำหนักของปริมาตรน้ำที่เท่ากันที่อุณหภูมิที่กำหนด โดยแสดงเป็น g/cm³ โดยทั่วไปจะพิจารณาโดยใช้วิธีลอยตัวของของเหลว

การดูดซึมน้ำ  

การดูดซึมน้ำของพลาสติกหมายถึงปริมาณน้ำที่ถูกดูดซับโดยชิ้นงานที่มีขนาดที่ระบุหลังจากแช่ในน้ำกลั่นที่อุณหภูมิ (25±2)°C เป็นเวลา 24 ชั่วโมง การดูดซับนี้ส่งผลต่อขนาดและรูปร่างของชิ้นงานทดสอบ เมื่อแสดงด้วยน้ำหนัก อัตราการดูดซึมน้ำโดยทั่วไปจะแสดงเป็นเปอร์เซ็นต์  

การซึมผ่านของอากาศ

การซึมผ่านของอากาศหมายถึงปริมาตร (cm³) ของก๊าซที่ซึมผ่านฟิล์มพลาสติกหนึ่งตารางเมตรที่มีความหนาที่กำหนดภายใต้ความดันหนึ่งบรรยากาศภายใน 24 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม อัตราการซึมผ่านจะขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆ เช่น ความหนาของฟิล์ม พื้นที่ เวลา อุณหภูมิ และความแตกต่างของความดัน

การซึมผ่านของความชื้น

ความสามารถในการซึมผ่านของความชื้นบ่งบอกถึงการผ่านของไอน้ำผ่านฟิล์มพลาสติก หลักการและคำจำกัดความพื้นฐานเหมือนกับหลักการซึมผ่านของอากาศ

ความโปร่งใส

การส่งผ่านคืออัตราส่วนของฟลักซ์แสงที่ส่งผ่านวัตถุต่อฟลักซ์แสงที่ตกกระทบกับวัตถุนั้น อัตราส่วนของแสงที่กระเจิงในทิศทางของแสงที่ตกกระทบต่อแสงที่ส่องผ่านทั้งหมดเรียกว่าหมอกควันหรือความทึบ โดยทั่วไปแล้วหมอกควันจะเกิดขึ้นในวัสดุโปร่งแสงซึ่งมีการส่งผ่านแสงตกกระทบแบบกระจาย

ความต้านแรงดึง

ความต้านแรงดึงหมายถึงโหลดสูงสุดที่ใช้ตามแนวแกนตามยาวของชิ้นงานทดสอบที่อุณหภูมิ ความชื้น และความเร็วแรงดึงที่ระบุ โดยวัดจนกระทั่งชิ้นงานเสียหาย

แรงอัด

กำลังรับแรงอัดคือแรงที่กระทำกับชิ้นงานทดสอบจนกระทั่งเกิดการแตกหัก (สำหรับวัสดุที่เปราะ) หรือผลผลิต (สำหรับวัสดุที่ไม่เปราะ)

ความแข็งแรงของแรงดัดงอ

ความต้านทานแรงดัดงอคือแรงที่กระทำกับชิ้นงานทดสอบที่จุดรองรับสองจุด ทำให้เกิดการเสียรูปหรือแตกหัก

แรงกระแทก

แรงกระแทกหมายถึงจูลต่อหน่วยพื้นที่ที่ถูกดูดซับเมื่อชิ้นงานแตกหักภายใต้แรงกระแทก สำหรับพลาสติกที่มีความต้านทานแรงกระแทกสูง รอยบากตามขนาดที่กำหนดมักจะถูกตัดเข้าที่ศูนย์กลางของชิ้นงานทดสอบเพื่อลดแรงจูลที่จำเป็นสำหรับการแตกหัก อาจใช้วิธีการทดสอบที่แตกต่างกันสำหรับชิ้นงานที่แตกต่างกัน: การทดสอบแรงกระแทกแบบตกหล่น, การทดสอบแรงกระแทกด้วยแรงดึงความเร็วสูง

ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทาน

ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานคืออัตราส่วนของแรงเสียดทานต่อแรงตั้งฉาก กำหนดได้โดยการใช้แรงตั้งฉากกับชิ้นงานทดสอบ และวัดอัตราส่วนของแรงเสียดทานจลน์ต่อแรงเสียดทานสถิตระหว่างการเคลื่อนที่แบบแข็งเกร็ง

การขัดถู

การขัดถูหมายถึงกระบวนการย่อยสลายทางกล โดยที่อนุภาคจะแยกออกจากพื้นผิวแรงเสียดทานอย่างต่อเนื่องในระหว่างการเสียดสี ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมิติในส่วนประกอบของแรงเสียดทานอย่างค่อยเป็นค่อยไป เรียกอีกอย่างว่าการสึกหรอหรือการสึกกร่อน

ความแข็ง

ความแข็งของพลาสติกแสดงถึงความต้านทานของวัสดุต่อการเยื้องจากวัตถุแข็ง เครื่องชั่งทั่วไป ได้แก่ ความแข็งแบบ Rockwell และ Shore ความแข็งฝั่งวัดความลึกของการเยื้องด้วยโพรบภายใต้แรงกดและเวลาที่ระบุ หัวกดริมชายฝั่งแบ่งออกเป็นสองประเภท: A และ D น้ำหนักบรรทุกที่ใช้คือ 1.0 กก. และ 5.0 กก. โดยมีเวลาในการกด 15 วินาที ประเภท A เหมาะสำหรับพลาสติกอ่อน ในขณะที่ประเภท D เหมาะสำหรับพลาสติกกึ่งแข็ง เมื่อใช้ประเภท A หากค่าที่วัดได้เกิน 95% ของช่วงสเกล ให้สลับไปใช้ประเภท D หากประเภท D วัดได้มากกว่า 95% ของช่วงสเกล ให้สลับไปใช้การเยื้องแบบ Rockwell

ความแข็งแรงเมื่อยล้า

ความแข็งแรงของความล้าหมายถึงความแข็งแรงที่พลาสติกเสียหายภายใต้แรงทำลายล้างแบบคงที่โดยมีรอบการสลับเล็กน้อย โหลดความเมื่อยล้าเกิดขึ้นจากแรงดึง แรงอัด การดัดงอ แรงบิด การกระแทก ฯลฯ

คืบคลาน

การคืบหมายถึงลักษณะการเสียรูปที่แสดงโดยพลาสติกเมื่อเวลาผ่านไปภายใต้แรงภายนอกที่ยั่งยืนในสภาวะอุณหภูมิและความชื้นเฉพาะ การเสียรูปนี้จะเพิ่มขึ้นตามการใช้งานโหลด และลดลงเมื่อเอาโหลดออก และจะค่อยๆ ฟื้นตัวหลังจากนั้น แหล่งที่มาของการคืบ ได้แก่ การคืบแบบแรงดึง การคืบแบบอัด และการคืบแบบโค้ง

อธิบายแนวคิดเกี่ยวกับพลาสติก! ไพรเมอร์สำหรับผู้มาใหม่ในอุตสาหกรรมพลาสติก